Ananda Shankar Jayant fights cancer with dance

(Music)

[Sanskrit] This is an ode to the mother goddess, that most of us in India learn when we are children. I learned it when I was four at my mother's knee. That year she introduced me to dance. And thus began my tryst with classical dance. Since then -- it's been four decades now -- I've trained with the best in the field, performed across the globe, taught young and old alike, created, collaborated, choreographed, and wove a rich tapestry of artistry, achievement and awards. The crowning glory was in 2007, when I received this country's fourth highest civilian award, the Padmashri, for my contribution to art.

(Applause)

But nothing, nothing prepared me for what I was to hear on the first of July, 2008. I heard the word "carcinoma." Yes, breast cancer. As I sat dumbstruck in my doctor's office, I heard other words, "cancer," "stage," "grade." Until then, cancer was the zodiac sign of my friend, stage was what I performed on, and grades were what I got in school. That day, I realized I had an unwelcome, uninvited, new life partner. As a dancer, I know the nine rasas or the navarasas: anger, valor, disgust, humor and fear. I thought I knew what fear was. That day, I learned what fear was.

Overcome with the enormity of it all and the complete feeling of loss of control, I shed copious tears and asked my dear husband, Jayant. I said, "Is this it? Is this the end of the road? Is this the end of my dance?" And he, the positive soul that he is, said, "No, this is just a hiatus, a hiatus during the treatment, and you'll get back to doing what you do best."

I realized then that I who thought I had complete control of my life, had control of only three things: My thought, my mind -- the images that these thoughts created -- and the action that derived from it. So here I was wallowing in a vortex of emotions and depression and what have you, with the enormity of the situation, wanting to go to a place of healing, health and happiness. I wanted to go from where I was to where I wanted to be, for which I needed something. I needed something that would pull me out of all this. So I dried my tears, and I declared to the world at large ... I said, "Cancer's only one page in my life, and I will not allow this page to impact the rest of my life."

I also declared to the world at large That I would ride it out, and I would not allow cancer to ride me. But to go from where I was to where I wanted to be, I needed something. I needed an anchor, an image, a peg to peg this process on, so that I could go from there. And I found that in my dance, my dance, my strength, my energy, my passion, my very life breath. But it wasn't easy. Believe me, it definitely wasn't easy. How do you keep cheer when you go from beautiful to bald in three days? How do you not despair when, with the body ravaged by chemotherapy, climbing a mere flight of stairs was sheer torture, that to someone like me who could dance for three hours? How do you not get overwhelmed by the despair and misery of it all? All I wanted to do was curl up and weep. But I kept telling myself fear and tears are options I did not have.

So I would drag myself into my dance studio, body, mind and spirit, every day into my dance studio, and learn everything I learned when I was four, all over again, reworked, relearned, regrouped. It was excruciatingly painful, but I did it. Difficult. I focused on my mudras, on the imagery of my dance, on the poetry and the metaphor and the philosophy of the dance itself. And slowly, I moved out of that miserable state of mind.

But I needed something else. I needed something to go that extra mile. And I found it in that metaphor which I had learned from my mother when I was four. The metaphor Mahishasura Mardhini, of Durga. Durga, the mother goddess, the fearless one, created by the pantheon of Hindu gods. Durga, resplendent, bedecked, beautiful, her 18 arms ready for warfare, as she rode astride her lion into the battlefield to destroy Mahishasur. Durga, the epitome of creative feminine energy, or shakti. Durga, the fearless one. I made that image of Durga and her every attribute, every nuance, my very own.

Powered by the symbology of a myth and the passion of my training, I brought laser-sharp focus into my dance. Laser-sharp focus to such an extent that I danced a few weeks after surgery. I danced through chemo and radiation cycles, much to the dismay of my oncologist. I danced between chemo and radiation cycles and badgered him to fit it to my performing dance schedule. What I had done is I had tuned out of cancer and tuned into my dance. Yes, cancer has been just one page in my life.

My story is a story of overcoming setbacks, obstacles and challenges that life throws at you. My story is the power of thought. My story is the power of choice. It's the power of focus. It's the power of bringing ourselves to the attention of something so animates you, so moves you, that something even like cancer becomes insignificant. My story is the power of a metaphor. It's the power of an image. Mine was that of Durga, Durga the fearless one. She was also called Simhanandini, the one who rode the lion.

As I ride out, as I ride my own inner strength, my own inner resilience, armed as I am with what medication can provide and continue treatment, as I ride out into the battlefield of cancer, asking my rogue cells to behave, I want to be known, not as a cancer survivor, but as a cancer conqueror.

I present to you an excerpt of that work "Simhanandini."

(Applause)

(Music)

(Applause)

A R Rahman's Tamil Anthem - World Classical Tamil Conference - Kovai 2010

Semmozhiyaana Tamizh Mozhiyaam (Lyrics With Translation)
by AR Rahman - Tamil Anthem 2010 on Sunday, June 13, 2010 at 9:27am
Song: Semmozhiyaana Tamizh Mozhiyaam
Composer: AR Rahman
Singers: Various
Lyrics: Dr. Karunanidhi


TMS: Pirapokkum ella uyirkum pirandha pinnar
[All living things are born equal]
ARRahman: Yaddhum Oore Yaavarum Kelir
[Every place on earth is our hometown, everyone on earth are related]
Harini: Onnbadhu naazhi udupathu irenda
[A handful of food can fill our stomach; 2 clothes are enough to cover our body]
Chinmayi: Uraividam enbadhu ondre
[You only need one place to live]
Karthik: Uraithu vazhndhom uzhaithu vazhuvom
[We have lived remembering these things, we worked hard all our lives]
Hariharan: Theedum nandrum pirar thara vaara yenum nan mozhiye.. nam pon mozhiyaarm
[Good and bad aren’t caused by others (but are a result of our actions) – its our beautiful language that told us this.. its our golden language.]
Yuvan Shankar Raja: Poorai puram thalli porulai podhuvaakave
[To push the war and hatred behind us and make all wealth available to everyone]
Chorus: amaidhi vazhi kaatum anbu mozhi.. ayyan valluvarin vaaimozhiyaam
[Ours is a lovable language that taught us peace.. it’s the mother tongue of Saint Thiruvalluvar]
ARRahman, Yuvan & Chorus: Semmozhiyaana thamizh mozhiyaam
[The classical Tamizh language]
Vijay Yesudas: Orrarivu mudhal aararivu uyirinam varayile unarndhidum udal amaipai pagirthu koorum
[It’s characters depict the body structure of a one-sensed insect to a six sensed human being]
P Susheela: Orrarivu mudhal aararivu uyirinam varayile unarndhidum udal amaipai pagirthu koorum
[Its alphabetic characters depict the body structure of a one-sensed insect to a six-sensed human being]
GV Prakash: Olga pugazh, Tholkappiyamum, oppatra kural koorum uyar panpadu
[Olga pugazh, Tholkappiyam and the matchless Thirukural (all ancient tamil literatures) teach us high values]
Naresh Iyer & Chorus: Olikindra silambum meghalayum sindhamaniyudane
[The resounding anklet, Meghalayum and sindhamani (tamizh literatures)]
TL Maharajan: Valayapathi… Kundalakesiyum
[names of Tamizh literatures]
Chorus (with Nithyashree): Semmozhiyaana Tamizh Mozhiyaam
[The classical Tamizh language]
Blaaze: Kamba naatalvarum...
Kash: ...kavi arasi Avvai nallalum
Blaaze: Yemmadhamum yetru puzhgalkinra
Kash: Yemmadhamum yetru puzhgalkinra
Blaaze: yethanayo aayiram kavidhai neivor tharum
Kash: Puthadai anaithukkum vithaaga vilangum mozhi
[Its a language that stands for Kambar, Avvai (Classical poets), a thousand poems that praises all religions, and the weavers who weave our new clothes]
Chorus: Semmozhiyaana Tamizh mozhiyaam
[The classical Tamizh language]
Dr. Balamurali Krishna, Srinivas & Chorus: Agam endrum puram endrum vazhvai azhagaaga vaguthalithu, aadhi andam illathu irukindra iniya mozhi, Oodhi valarum uyiraana ulaga mozhi, Oodhi valarum uyiraana ulaga mozhi namm mozhi.. namm mozhi… adhuve…
[It a sweet language with no known beginning or end and it beautifully splits and explains the way we need to lead our personal and public life,
It’s a language that’s close to our heart and its ever widely spoken language..It’s our language.. and that is..]
Sruthi Haasan: Semmozhiyaana Thamizh Mozhiyaam.. .. Thamizh mozhi tamizh mozhi tamizh mozhyaam
[The classical Tamizh language]
Chorus: Semmozhiyaana Tamizh mozhiyaam
[The classical Tamizh language]
Chorus: Thamizh mozhiyam engal Thamizh mozhiyam.. Vaazhiya Vaazhiyave.. Tamizh vaazhiya vaazhiyave..
[Tamizh language.. It’s our Tamizh language.. Let it live on forever..
Let Tamizh live on forever]


Courtesy: Srini @ http://myarspace.blogspot.com/2010/06/semmozhiyaana-tamizh-mozhiyaam.html

Elton John - Sacrifice (1990)

It's a human sign
When things go wrong
When the scent of her lingers
And temptation's strong

Into the boundary
Of each married man
Sweet deceit comes calling
And negativity lands

Cold cold heart
Hard done by you
Some things look better baby
Just passing through

And it's no sacrifice
Just a simple word
It's two hearts living
In two separate worlds
But it's no sacrifice
No sacrifice
It's no sacrifice at all

Mutual misunderstanding
After the fact
Sensitivity builds a prison
In the final act

We lose direction
No stone unturned
No tears to damn you
When jealousy burns

Ne tru Illatha Matram 720P HD (((STEREO)))

ഇന്നലെ വരെയില്ലാതിരുന്ന ഈ മാറ്റം എന്താണ്

കാറ്റ് എന്‍റെ കാതില്‍ എന്തോ മൊഴിഞ്ഞു
ഇതാണോ പ്രേമം?
എന്‍റെ യവ്വൌനം അതിരു വിട്ടുവോ?
എന്‍റെ ഹൃദയം നിറഞ്ഞു തുളുമ്പിയോ?
പറയൂ മനസ്സേ

ദൈവമില്ലെന്നു തന്നെ ഞാന്‍ നിനച്ചു,
അമ്മയെ കാണുന്നതു വരെ
കനവുകള്‍ ഇല്ലെന്നു ഞാന്‍ നിനച്ചു
ആശകള്‍ മുളപൊട്ടുന്നതു വരെ
പ്രേമത്തെ അസത്യമെന്നു ഞാന്‍ പറഞ്ഞു,
നിന്നെ കാണുന്നതു വരെ

കവിതയുടെ മാധുര്യം
അര്‍ത്ഥം അറിയുന്നതു വരെ മാത്രം
ഗംഗാജലത്തിന്‍റെ രുചി,
കടലില്‍ ചെന്നു ചേരുന്നതു വരെ മാത്രം
കാറ്റ് വീശും കാലത്തോളമുള്ളത്,
പ്രേമത്തിന്‍ മാധുര്യം മാത്രം


ആകാശമില്ലാതെ ഭൂമിയുണ്ടാകുമായിരുന്നിരിക്കാം
വാക്കുകള്‍ ഇല്ലാതെ തന്നെ ഭാഷയുണ്ടാകുമായിരുന്നിരിക്കാം
പ്രേമം ഇല്ലാതിരുന്നാല്‍, ജീവിതം എങ്ങിനെയുണ്ടാകും

സൌരഭ്യമില്ലാതെയും വര്‍ണ്ണപുഷ്പങ്ങള്‍ വിടരാം
വാതിലുകള്‍ ഇല്ലാതെയും കാറ്റ്‌ വന്നു നൃത്തം ചെയ്യാം
പ്രേമമില്ലാത്ത ജീവിതത്തില്‍ എങ്ങിനെ അന്‍പുണ്ടാകും

Andha Nilavathaan - Mudhal Mariyathai

ആ നിലാവിനെ ഞാന്‍ കയ്യിലെടുത്തു
എന്‍റെ രാജാവിനു വേണ്ടി
ആ നിലാവിനെ ഞാന്‍ കയ്യിലെടുത്തു
എന്‍റെ രാജാവിനു വേണ്ടി

എവിടെ എവിടെ, ഞാന്‍ കാണട്ടെ
കണ്ണടയ്ക്കൂ, അല്‍പ്പം ഞാന്‍ കാണിക്കാം

ആ നിലാവിനെ ഞാന്‍ കയ്യിലെടുത്തു
എന്‍റെ രാജ്ഞിയ്ക്കു വേണ്ടി

വെള്ള വേഷ്ടി ഉടുത്തിരിക്കുന്നു,
പക്ഷേ അതില്‍ മഞ്ഞള്‍ എങ്ങിനെ വന്നു ചേര്‍ന്നു

സുന്ദരിയൊരുവള്‍ ചുംബിക്കാനായി കെട്ടിപ്പിടിച്ചു
മഞ്ഞള്‍ ഒട്ടിപ്പിടിച്ചു

ധനുമാസം വന്നു ചേര്‍ന്നു,
മാറിലാകെ കുളിരായി

ഇതൊരു പ്രശ്നമായല്ലൊ,
റൌക്കയും ഇല്ലല്ലൊ

സക്കമ്പട്ടി ചേലയും ധരിച്ചു,
പൂത്തിരിക്കുന്നു പൂഞ്ചോല

പൂവൊന്നു കണ്ണടിച്ചാല്‍,
വണ്ടു വരും പിന്നാലെ

വേണ്ടാ വേണ്ടാ കുസൃതികള്‍ വേണ്ടാ

രത്നമേ ഞാന്‍ ചുംബിച്ചോട്ടേ,
അതിനായി വക്കാലത്ത് വേണ്ടല്ലോ

നാണത്തെ മാറ്റി നിര്‍ത്തി,
എന്നാലും തൂശനിലയില്‍ എല്ലാം വിളമ്പിത്തരാന്‍ പറ്റില്ലല്ലൊ

ഓടിവാ നദിക്കരയില്‍,
മൃദുവായി ഇടപഴകാം

മാസത്തില്‍ മൂന്നു നാള്‍,
ക്ഷമ വേണം എല്ലാ കാര്യത്തിലും

മുല്ലപ്പൂങ്കുലയ്ക്ക് താങ്ങാനാവില്ല,
വീശും കാറ്റ്

എന്‍റെ കാവലിനു എന്‍റെ കൈകള്‍ ധാരാളം ,
വീരത്വം എന്നോട് വേണ്ടാ

പോടി പെണ്ണേ
എല്ലാം നിന്‍റെ കള്ളത്തരം


ആ നിലാവിനെ ഞാന്‍ കയ്യിലെടുത്തു
എന്‍റെ രാജാവിനു വേണ്ടി
ആ നിലാവിനെ ഞാന്‍ കയ്യിലെടുത്തു
എന്‍റെ രാജാവിനു വേണ്ടി

എവിടെ എവിടെ, ഞാന്‍ കാണട്ടെ
കണ്ണടയ്ക്കൂ, അല്‍പ്പം ഞാന്‍ കാണിക്കാം



( ചില സ്ഥലങ്ങള്‍ ഞാന്‍ വാക്കിനു വാക്ക് എന്ന നിലയില്‍ അല്ല മൊഴിമാറ്റം നടത്തിയത് .തമിഴ് അറിയാവുന്നവര്‍ ക്ഷമിക്കുക )

Azhage Sugama

പ്രിയനേ നിനക്കു സുഖമോ
നിന്‍ മോഹങ്ങള്‍ക്ക് സുഖമോ
പ്രിയനേ നിനക്കു സുഖമോ
നിന്‍ മോഹങ്ങള്‍ക്ക് സുഖമോ

നായകാ സുഖമോ സുഖമോ
നിന്‍ ഏകാന്തതയ്ക്ക് സുഖമോ സുഖമോ

അഴകേ നിന്നെ പിരിഞ്ഞു
എന്‍ അരികില്‍ നിന്നും നീ ഇല്ലാതായി
ലോകമറികെ കരയുന്നതില്‍ ലജ്ജയായതിനാല്‍
വിളക്കണച്ചു ഞാന്‍ കരഞ്ഞു

പ്രിയനേ നിന്നെ വെറുത്തു, ഞാന്‍
എന്‍റെ ബുദ്ധിയെ തീയിലെരിച്ചു,
ബന്ധങ്ങളുടെ പ്രാധാന്യം ഞാന്‍ അറിഞ്ഞു
ഉയിരിന്‍ പാതിയെന്തെന്നും ഞാന്‍ അറിഞ്ഞു

പഴയ പൂമാലയില്‍ പുതിയ പൂക്കള്‍ ചേരുകില്ലെ
പഴയ താലിയില്‍ പുതിയ കെട്ടുകള്‍ ഉണ്ടായിക്കൂടെ
ഒരു വൃത്തം പോല്‍, ജീവിതം
നിന്നു പോയ സ്ഥലത്ത് നിന്നും തുടങ്ങിക്കൂടെ ,വീണ്ടും
ഒരു വൃത്തം പോല്‍, ജീവിതം
നിന്നു പോയ സ്ഥലത്ത് നിന്നും തുടങ്ങിക്കൂടെ ,വീണ്ടും

അഴകേ സുഖമോ, നിന്‍
കോപത്തിനു സുഖമോ

Thiruda Thiruda - Rasathi Song

രാജകുമാരി
ഈ ജീവന്‍ ഇനി എന്‍റേതല്ല
പൂചൂടി ദുഃഖിച്ചു പോകുന്നവളെ
നീ പോയാല്‍ എന്നുയിര്‍ മണ്ണിലലിയും
രാവോടെ ആ വാര്‍ത്ത നിന്നില്‍ വന്നു ചേരും
രാജകുമാരി
ഈ ജീവന്‍ ഇനി എന്‍റേതല്ല

മാടിവീട്ടിന്‍ തിണ്ണയില്‍ കസ്തൂരി മഞ്ഞള്‍ അരച്ചവേളയില്‍
( മഞ്ഞളരയ്ക്കും മുന്‍പെ മനസ്സിനെ അരച്ചവളേ )
മുളംകാട്ടിലെയരുവിയില്‍ തുണികഴുകുന്ന വേളയില്‍
തുണിയെ അരുവിയില്‍ വിട്ട് എന്‍റെ മനസ്സിനെ പിടിച്ചെടുത്തവളെ

നിന്നിലേയെക്കെന്നെ വലിച്ചലിയിച്ചിട്ടു പോകുന്നവളെ
പോകുകയാണവള്‍. എല്ലാ മറന്ന്
കല്യാണക്കോടിയില്‍ കണ്ണും തുടച്ച്
പോകുകയാണവള്‍, മറ്റൊരുവന്‍റെ ഭാര്യയായി
ഞാന്‍ നല്‍കിയ മുല്ലപ്പൂവും നടുവാറ്റില്‍ വലിച്ചെറിഞ്ഞ്
അരളിപ്പൂവും ചൂടി കരഞ്ഞുകൊണ്ട്
പോകുകയാണവള്‍

കടലിലും കാറ്റിലും കയ്യടിച്ചു സത്യം ചെയ്തവളെ
പെണ്ണിന്‍റെ വാക്ക് കാറ്റില്‍ എഴുതണം, എന്നും.

തൊട്ട് തൊട്ട് പൊട്ടു വെച്ച ചൂണ്ട് വിരലിനിയും ഉണങ്ങിയില്ല
മരിക്കൊഴുന്ത് വെച്ചു തന്ന കയ്യിലെ വാസനയിനിയും പോയില്ല
മധുരയില്‍നിന്നും വാങ്ങിവന്ന വളകളൊന്നും ഉടഞ്ഞില്ല
വാങ്ങിവന്ന കോടിമുണ്ടിലെ മഞ്ഞക്കരയിതുവരെ മങ്ങിയില്ല

നിന്‍റെ കഴുത്തിലെ കാതൊട് ചേര്‍ന്ന മറുകിനിയെന്നു കാണും ഞാന്‍
എന്നുകാണും, എന്നിനി കാണും, പൌര്‍ണ്ണമിയെന്നും മടങ്ങിവരും

നിന്‍റെ കൊലിസ്സിന്‍ ചിരിയും, കുമാരി, നിന്‍ ഇളം ചിരിയും
എന്നു കേള്‍ക്കും, എന്നിനി കേള്‍ക്കും, എന്നീ പൂവ് വീണ്ടും വിരിയും

കരിങ്കാട്ടില്‍ ഒരു ചിട്ടുകുരുവി ശ്രുതി മാറി പാടുന്നെന്‍റെ പൊന്നേ
ഇണയെ കാണാതെയത് തേങ്ങുന്നു.




പള്ളിയില്‍ നിന്ന് എന്നര്‍ത്ഥമുള്ള ഒരു വാക്കാണ് ആക്കെപെല്ലെ എന്ന വാക്ക്.

ജ്യൂത സമുദായത്തില്‍ പെട്ടവര്‍ സാബാത്ത് ദിവസം പ്രാര്‍ത്ഥനകളില്‍ സംഗീതം ഉപയോഗിക്കുമ്പോള്‍ സംഗീത ഉപകരണങ്ങള്‍ ഉപയോഗിക്കുന്നതില്‍ നിന്നും നിരോധിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. ഇതിനാല്‍ ഈ ദിവസങ്ങളിലും ഉപകരണങ്ങള്‍ സംഗീതത്തില്‍ നിരോധിക്കപ്പെട്ട ദിവസങ്ങളിലും അവയില്ലാതെ സംഗീതം ഉപയോഗിക്കുന്ന രീതിയില്‍ നിന്നും സെഫിറാഹ് സംഗീത രീതിയുണ്ടായി. ഇത് പിന്നീട് ക്രിസ്തുമതവും അത് കഴിഞ്ഞു ഇസ്ലാം മതവും ഉപയോഗിച്ചു.

പിന്നീടിതില്‍ പല പരീക്ഷണങ്ങളും നടന്നു. ഗ്രിഗോറിയന്‍ ചാന്‍റ് , കൊയര്‍ ഇതൊക്കെ ഈ രീതിയില്‍ നടന്ന പരീക്ഷണങ്ങളുടെ ഫലമാണ്. അതിലൊന്നു ബാസ് സ്റ്റ്റിംഗ്സിനു പകരം മനുഷ്യ ശബ്ദം ഉപയോഗിക്കുക എന്നുള്ളതാണ്.

ആക്കെപെല്ലെ രീതിയില്‍ ആണ് റഹ്മാന്‍ ഈ ഗാനം ചിട്ടപ്പെടുത്തിയത്. അപൂര്‍വ്വമായി മാത്രം കേള്‍ക്കുന്ന ഗിറ്റാര്‍ പിയാനൊ ശബ്ദങ്ങളല്ലാതെ റഹ്മാന്‍ ഈ ഗാനത്തിലെങ്ങും തന്നെ ഉപകരണങ്ങള്‍ ഉപയോഗിച്ചില്ല. ഏറ്റവും വലിയ പ്രത്യേകത നമ്മള്‍ ഒരിക്കലും ഉപകരണങ്ങളുടെ അഭാവമറിയുന്നില്ല എന്നു തന്നെയാണ്.

ലോക നിലവാരമുള്ള ഒരു ഗാനമായിതന്നെ ഇതിനെ നമുക്ക് കണക്കാക്കാം.

En mel vizhuntha

എന്‍മേല്‍ വീണ മഴത്തുള്ളിയേ
എങ്ങായിരുന്നു ഇത്രയും നാളും
ഇന്നു എഴുതിയ എന്‍ കവിയേ
എങ്ങായിരുന്നു ഇത്രയും നാളും

എന്നെ ഉണര്‍ത്തിയ പൂങ്കാറ്റേ
എങ്ങായിരുന്നു ഇത്രയും നാളും
എന്നെ മയക്കിത്തിലാഴ്ത്തിയ ഈണമേ
എങ്ങായിരുന്നു ഇത്രയും നാളും

നിന്നുടലില്‍ മയങ്ങും നിന്‍ ഉയിര്‍ പോലെ
നിന്നുള്ളില്‍ തന്നെയായിരുന്നു ഞാനും

മണ്ണ് തുരന്നാല്‍ അടിയില്‍ നീരുണ്ട്, എന്‍റെ
മനസ്സു തുറന്നാല്‍ നീയുണ്ട്

ശബ്ദത്തെ തുറക്കു, അതില്‍ സംഗീതമുണ്ട്, എന്‍റെ
ജീവനെ തുറക്കു അവിടെ നീയുണ്ട്

വാനം തുറക്കു, അവിടെ മഴയുണ്ട്
എന്‍റെ പ്രായത്തെ അറിയൂ, അതില്‍ നീയുണ്ട്


രാവിനെ തുറന്നു നോക്കൂ, അതില്‍ പകല്‍ ഉണ്ട്
എന്‍റെ മിഴികളെ തുറക്കൂ അതില്‍ നീയുണ്ട്

ഇലയും മലരും തമ്മില്‍ അറിയുമ്പോള്‍
എന്താവും അവരുടെ ഭാഷ
അലയും കരയും അറിയുമ്പോള്‍
ഉള്ള ഭാഷയാവുമോ അത്

മണ്ണും വിണ്ണും തമ്മില്‍ അറിയുമ്പോള്‍
എന്താവും അവരുടെ ഭാഷ
നമ്മുടെ മിഴികള്‍ സംസാരിക്കുമ്പോള്‍
നിശബ്ദതയാണൊ മിഴികളുടെ ഭാഷ

jo wada kiya wo nivana padega- Taj Mahal

ഈ പ്രപഞ്ചമോ പ്രപഞ്ച സൃഷ്ടാവോ
തടഞ്ഞാല്‍ പോലും, കാത്തിരിക്കുന്നയെന്‍റെ
കണ്ണുകളുടെ വിളികേട്ട് നീ വരണം,
എന്നോടുള്ള നിന്‍റെ വാക്ക് പാലിക്കണം

പ്രേമത്തിന്‍ തീവ്രാഭിലാഷങ്ങള്‍ തന്‍
ദീര്‍ഘനിശ്വാസങ്ങള്‍ നിന്നെ വിളിക്കുന്നൂ
ശാലീനയും മുഗ്ദയുമായവളേ,യെന്നെ
ഭീതിയിലാക്കരുതേ, നീ വന്നേ മതിയാവൂ

ഈ ലോകം വിട്ട് ഞാന്‍ പോകേണ്ടി വരു-
മെന്നെനിക്കറിയാമെങ്കിലും, മനസ്സിലാക്കുക
എപ്പോളെല്ലാം നീ വിളിച്ചാലും, ഞാന്‍
തീര്‍ച്ചയായും വന്നിരിക്കും

നമ്മളന്യോന്യം നമ്മുടെ പ്രേമത്തെ പഴി ചാരുകില്ല
ഞാനെന്‍റെ ഹൃദയം തന്നു കഴിഞ്ഞു, എന്‍റെ ആത്മാവും
നിനക്കായി തരും, നിന്‍റെ പ്രേമത്തിനു പകരമായി
ഞാനെന്‍റെ പ്രേമം തന്നു കഴിഞ്ഞു, എന്തിനു ഭീതി
ഞാന്‍ തീര്‍ച്ചയായും വന്നിരിക്കും

ചന്ദ്രനും താരകങ്ങളും തിളങ്ങുന്ന കാലത്തോളം
നമ്മുടെ പ്രതിജ്ഞ പാലിക്കപ്പെടും, പറയുക
നമ്മിലൊരാള്‍ വിളിക്കുമ്പോള്‍, ആഗ്രഹിക്കുമ്പോള്‍
തീര്‍ച്ചയായും നമ്മള്‍ വന്നിരിക്കും,
തീര്‍ച്ചയായും നമ്മള്‍ വന്നിരിക്കും

Sugata Mitra's new experiments in self-teaching

Sugata Mitra's new experiments in self-teaching.

Indian education scientist Sugata Mitra tackles one of the greatest problems of education -- the best teachers and schools don't exist where they're needed most. In a series of real-life experiments from New Delhi to South Africa to Italy, he gave kids self-supervised access to the web and saw results that could revolutionize how we think about teaching.

Your Moment is Waiting, A movie by Kerala Tourism

Watch Malayali girls Trapped Mysur-0.avi

Mysore sex racket picking malayali nurse & college girls for sex

Fragment from La tentation du reve, an episode in Phantom India

The fragment has interviews with E M S Namboodiripad, A K Gopalan, K R Gowri, C H Muhammed Koya and Jyoti Basu

India Bharatanatyam Rajashree Warrier Kallu veno neela... Onam Video Gr...

Savitha Sastry Bharatanatyam Performance

Bharatanatyam Rajashree Warrier Gummana Purndaradasa Kriti

Neelakkarmukil... Bharatanatyam Rajashree Warrier Onam Video Greetings

Bharatanatyam Rajashree Warrier Telugu Marulu Minchera Balamurali Krishn...

WikiLeaks' Collateral Murder: U.S. Soldier Ethan McCord's Eyewitness Story

U.S. Soldier Ethan McCord speaking about the civilian massacre documented in WikiLeaks's April 2010 video disclosure of Apache helicopter footage of a New Baghdad attack that took place in 2007, allegedly released by PFC Brad Manning. McCord's story was delivered to attendees of the United National Peace Conference, which took place in Albany NY the weekend of July 23-25, 2010. Produced by the United National Peace Conference Media Project, powered by The Sanctuary for Independent Media and the Hudson Mohawk Independent Media Center.

Timeless India

A video filmed to celebrate 50 years of Indian Independence. Directed by Bharatbala, music re-created by A R Rahman

Four singers for Vande mataram

Bombay Jayashree, Unnikrishnan, Sanjay Subramaniam and Sowmya render their version of Vande mataram

Randy Pausch Last Lecture: Achieving Your Childhood Dreams

Carnegie Mellon Professor Randy Pausch (Oct. 23, 1960 - July 25, 2008) gave his last lecture at the university Sept. 18, 2007, before a packed McConomy Auditorium. In his moving presentation, "Really Achieving Your Childhood Dreams," Pausch talked about his lessons learned and gave advice to students on how to achieve their own career and personal goals.

For more on Randy, visit: http://www.cmu.edu/randyslecture

Learn how to support the Randy Pausch Memorial Bridge, visit: http://www.cmu.edu/homepage/images/ex...

Baharon Phool Barsao - Rajendra Kumar & Vyjayanthimala

വസന്തമേ പൂക്കളുതിര്‍ക്കുക
എന്‍റെ പ്രിയ വന്നിരിക്കുന്നു
ഇളം തെന്നലേ മധുരമായി പാടുക
എന്‍റെ പ്രിയ വന്നിരിക്കുന്നു

പുഷ്പാരുണ്യമേ അവളുടെ
മനോഹരമായ കൈകളില്‍ മൈലാഞ്ചിയിടുക
മുകിലിന്‍ ശ്യാമ വര്‍ണ്ണമേ അവളുടെ
മനോഹരമായ കണ്ണുകളില്‍ മഷിയെഴുതുക

നക്ഷത്രങ്ങളെ അവളുടെ മുടിയലങ്കരിക്കുക
എന്‍റെ പ്രിയ വന്നിരിക്കുന്നു

പ്രപഞ്ച സൌന്ദര്യത്തിന്‍ മാലാഖമാരെ,
എന്‍റെ പ്രിയ വ്രീളാവതിയാണ്
സൌന്ദര്യത്തിന്‍ തിരശ്ശീല ഉയര്‍ത്തിയാലും,
നാണത്താലവള്‍ അകന്നു പോയാലോ

എല്ലാവരും സന്തോഷിക്കുവിന്‍
എന്‍റെ പ്രിയ വന്നിരിക്കുന്നു

വിധിയിന്‍ ഈയരങ്ങ്
യുവ മുകുളങ്ങളാലംകൃതം
വസന്താഗമനമവര്‍ക്കറിയാവുന്നതല്ലോ
പ്രപഞ്ച സൌന്ദര്യമേ,
യീയന്തരീക്ഷം വര്‍ണ്ണാഭയമാക്കൂ
എന്‍റെ പ്രിയ വന്നിരിക്കുന്നു

Jacek Utko designs to save newspapers | Video on TED.com

Could good design save the newspaper -- at least for now? Jacek Utko thinks so -- and his lively, engaging designs for European papers prove that it works.
.Why you should listen to him: .Newspaper designer Jacek Utko suggests that it's time for a fresh, top-to-bottom rethink of the newspaper. (At this point, why not try it?) In his work, he's proved that good design can help readers reconnect with newspapers. A former architect, Utko took on the job of redesigning several newspapers in former Soviet Bloc nations, starting from basic principles. He worked closely with newspaper executives to figure out the business goals of their papers, and then radically reformatted the product to fit those goals. (And he wasn't afraid to break a few grids in the process.)
As the art director at Warsaw's Puls Biznesu in 2004, he redesigned this small business-focused newspaper and immediately won the SND award for world's best-designed newspaper. Readers responded, and circulation went up. He's now art director for the Bonnier Business Press, overseeing papers in Eastern Europe and the Baltic states, and the work he oversees consistently wins major prizes (including another SND world's-best in 2007 for Estonia's Äripäev), despite their small teams and limited resources.
"Who knew that the world's best designed newspapers are in Poland and Estonia?"
June Cohen, TED

Ravin Agrawal: 10 young Indian artists to watch | Video on TED.com

As an emerging markets investor, Ravin Agrawal tries to predict the future, balancing economic, political and technological factors.
.Why you should listen to him: .Ravin Agrawal has drawn on his time in the US and India to bring the best of each world to the other. Born in New Jersey, he grew up between Louisiana and Kolkata before entering Harvard Business School.

Agrawal began his career as a business consultant for McKinsey & Co., helping global banks navigate the opportunities of Internet commerce. Since then, he has served as the managing director of Passport India Fund and Quantum India Fund, and today is the managing member of Corellian Capital in the San Francisco Bay area.
"Our hope is for them to become substantial, large, sustainable businesses and for us to achieve a significant return on our risk and investment."
Ravin Agrawal

Sheena Iyengar on the art of choosing

Sheena Iyengar studies how we make choices -- and how we feel about the choices we make. At TEDGlobal, she talks about both trivial choices (Coke v. Pepsi) and profound ones, and shares her groundbreaking research that has uncovered some surprising attitudes about our decisions.

Why you should listen to her: .We all think we're good at making choices; many of us even enjoy making them. Sheena Iyengar looks deeply at choosing and has discovered many surprising things about it. For instance, her famous "jam study," done while she was a grad student, quantified a counterintuitive truth about decisionmaking -- that when we're presented with too many choices, like 24 varieties of jam, we tend not to choose anything at all. (This and subsequent, equally ingenious experiments have provided rich material for Malcolm Gladwell and other pop chroniclers of business and the human psyche.)
Iyengar's research has been informing business and consumer-goods marketing since the 1990s. But she and her team at the Columbia Business School throw a much broader net. Her analysis touches, for example, on the medical decisionmaking that might lead up to choosing physician-assisted suicide, on the drawbacks of providing too many choices and options in social-welfare programs, and on the cultural and geographical underpinning of choice. She's just published her first book, The Art of Choosing, which shares her research in an accessible and charming story that draws examples from her own life.

"The Art of Choosing explores the cultural, social, and biological forces on the complex process of decision-making but is also deeply personal."
"Books to Read Now," Seed magazine

Chaudvin Ka Chand

ആരാണ് നീ,
പാര്‍വ്വണേന്ദുവോ
ഉദയസൂര്യനോ
ആരുമാകട്ടെ
നീ അതുല്യ
എന്നെ പടച്ച തമ്പുരാന്‍ സാക്ഷി

മാറിടം മറയ്ക്കുന്നു
കര്‍ക്കിടക മേഘങ്ങള്‍
നിറഞ്ഞ് തുളുമ്പും മധുപാത്രങ്ങള്‍
നിലിമയാര്‍ന്ന മിഴികള്‍

ആരാണ് നീ,
പൂര്‍ണ്ണേന്ദുവോ
ഉദയാര്‍ക്കനോ

തെളിനീര്‍ത്തടാകം, നിന്‍
വദനമതിലൊരു കമലം
ജന്‍മാമൊരു വേണുവിലുണര്‍ന്ന
സുന്ദര മധുര ഗാനം, നീ
കവിയുടെ സുന്ദരസ്വപ്നം

ആരാണ് നീ,
പാര്‍വ്വണേന്ദുവോ
ഉദയസൂര്യനോ

നിന്‍ പുഞ്ചിരി തന്‍ മിന്നല്‍ പിണറുകള്‍
നിന്നധരങ്ങളില്‍ വിടരുന്നു
ആകാശഗംഗയുമനന്തകോടി താരങ്ങളും
പ്രണമിക്കുന്നു നിന്‍ വഴിത്താരയില്‍


ആരാണ് നീ,
പാര്‍വ്വണേന്ദുവോ
ഉദയസൂര്യനോ

MAINE PUCHA CHAND SE

ഞാന്‍ പൂര്‍ണ്ണേന്ദുവിനോട് ചോദിച്ചു
എന്‍റെ പ്രിയയേക്കാള്‍ അത്യാകര്‍ഷമായവളെ
നീ കണ്ടിട്ടുണ്ടോ
അവള്‍ പറഞ്ഞു, എന്‍റെ പ്രകാശത്തിന്‍മേല്‍ സത്യം
ഇല്ല ഇല്ല ഇല്ല

നിന്‍റെ ലജ്ജയും
നിന്‍റെ യവ്വൌനവും
ഞാന്‍ എല്ലായിടവും തിരഞ്ഞു
പൂക്കളോട് ഞാന്‍ ചോദിച്ചു
നിന്നോട് കിടപിടിക്കുവാന്‍ പുഷ്പങ്ങളുണ്ടോ
ഞാന്‍ പൂന്തോട്ടത്തിനോട് ചോദിച്ചു
ഭൂമിയിലോ സ്വര്‍ഗ്ഗത്തിലോ
എന്‍റെ പ്രിയയുടെ സൌന്ദര്യമുള്ള ഒരു പൂവുണ്ടോ
പൂന്തോട്ടം പറഞ്ഞു എന്നിലുള്ള പൂക്കള്‍ മേല്‍ സത്യം
ഇല്ല ഇല്ല ഇല്ല

ഇത് നിന്‍ പദവിന്യാസമോ ഹര്‍ഷോന്‍മാദത്തിന്‍ പ്രവാഹമോ
ഇത് നിന്‍ ചുരുള്‍ മുടിയോ രാവിന്‍ കഥയോ
ഇത് ചുണ്ടുകളോ അതോ താമരയുടെ പ്രതിഫലനമോ
ഇത് കണ്ണുകളോ അതോ മധു റാണിയോ
ഞന്‍ മധു ചഷകത്തോട് ചോദിച്ചു
ഭൂമിയിലോ സ്വര്‍ഗ്ഗത്തിലോ
എന്‍റെ പ്രിയയേക്കാള്‍ ഉന്‍മാദകജന്യമായത് എന്തെങ്കിലുമുണ്ടോ
ചഷകമെന്നോട് പറഞ്ഞു
ലഹരി നല്‍കുമുന്‍മാദത്തിന്‍ മേല്‍ സത്യം
ഇല്ല ഇല്ല ഇല്ല

നിനക്കനുഗ്രഹിക്കപ്പെട്ട ഈ സൌന്ദര്യം
സൃഷ്ടാവിന്‍റെ ദിവ്യത്വം നശിപ്പിച്ചു
മീറിന്‍റെ ഗസലിനോട് ഞാന്‍ നിന്നെ ഉപമിക്കട്ടെ
അല്ലെങ്കില്‍ ഖയ്യാമിന്‍റെ റുബ്ബയ്യാത്തിനോട്?
ഞാന്‍ കവികളോട് ചോദിച്ചു
ഇത്രയും മനോഹരമായ ഒരു കവിത നിങ്ങള്‍ വായിച്ചിട്ടുണ്ടോ
കവികള്‍ പറഞ്ഞു, ഞങ്ങളുടെ കവിതമേല്‍ സത്യം
ഇല്ല ഇല്ല ഇല്ല

JHOOM LE HANS BOL LE

കന്‍സാസിലുള്ള ഷിബിലി അഹ്മദ് ആണ് ഇത് കേട്ട് എഴുതി എടുത്തത്.
ഷിബിലിയുടെ സുഹൃത്ത് ഡാലസിലുള്ള സാഹിദ് ഭായി എന്നു ഞങ്ങള്‍ സ്നേഹത്തോടെ വിളിക്കുന്ന മുഹമ്മദ് സാഹിദ് ഹുസ്സൈന്‍ എന്ന ഹൈദ്രാബാദുകാരനാണ് ഇത് ഇംഗ്ലീഷിലേയ്ക്ക് മൊഴിമാറ്റം നടത്തിയത്.

രണ്ടുപേര്‍ക്കും ഞാന്‍ നന്ദി പറയുന്നു.

Jhoom le hus bole le pyaari agar hai zindagi

Enjoy the present, addresses your life
As life is just a breathe's journey
In no time circumstances will change
as Life is just an abode built on a wall of flowers immersed in morning dew
As life is just a breathe's journey
Life should embrace weird circumstances
Every step one takes changes the course of life

Whatever achievement one wants in life, he/she better do it and leave
Who knows the remaining part is just a second or a decade away from death
As life is just a breathe's journey

ഈ നിമിഷത്തെ പുണരൂ, ഈ ജീവിതത്തെ അറിയൂ
ഒരു ശ്വാസത്തിന്‍റെ യാത്ര മാത്രമാണീ ജീവിതം

ചുറ്റുപാടുകള്‍ എപ്പോള്‍ വേണമെങ്കിലും മാറാം
ഹിമകണങ്ങളില്‍ ആഴ്ന്നിരിക്കും മലര്‍മതിലുകളില്‍
കെട്ടിയുയര്‍ത്തിയൊരു വാസസ്ഥലം മാത്രമാണീ ജീവിതം

ഒരു ശ്വാസത്തിന്‍റെ യാത്ര മാത്രമാണീ ജീവിതം

ജീവിതം വിചിത്രമാം ചുറ്റുപാടുകളെ പുണരേണ്ടതുണ്ട്
ഓരോ കാലടികളും ജീവിത ഗതിയെ മറ്റിമറിച്ചേക്കാം
ഒരു ശ്വാസത്തിന്‍റെ യാത്ര മാത്രമാണീ ജീവിതം

എന്ത് നേടാനാഗ്രഹിക്കുന്നുവോ, എത്രയും വേഗം നേടി മാറുക
മിച്ചമുള്ളത് , മരണത്തില്‍ നിന്നും നിമിഷമോ ദശാബ്ദമോ അകലെയെന്നു ആര്‍ക്കറിയാം

ഒരു ശ്വാസത്തിന്‍റെ യാത്ര മാത്രമാണീ ജീവിതം

BAHARON KO CHAMAN YAAD -HAMID ALI KHAN

ഉദ്യാനത്തില്‍ വസന്താഗമനം
ആ അനുപമ സൌന്ദര്യമെന്‍ സ്മൃതിയില്‍
ഉദ്യാനത്തില്‍ വസന്താഗമനം

ഉണങ്ങിയ ചില്ലകള്‍ തളിരിടുമ്പോള്‍
ആരോതന്‍ ശിശുസഹജോല്ലാസമെന്‍ സ്മൃതിയില്‍

ആ അനുപമ സൌന്ദര്യമെന്‍ സ്മൃതിയില്‍
ഉദ്യാനത്തില്‍ വസന്താഗമനം

നിന്‍ മുഖലാവണ്യ ദര്‍ശനവേളയില്‍
മഹാശില്‍പിതന്‍ പരമ ചാതുര്യമെന്‍ സ്മൃതിയില്‍

ആ അനുപമ സൌന്ദര്യമെന്‍ സ്മൃതിയില്‍
ഉദ്യാനത്തില്‍ വസന്താഗമനം

അവളുടെ ദൃഷ്ടിയില്‍ ഞാനനാപ്തന്‍
ഹന്ത, വിചിത്രമീ ലോക രീതി

ആ അനുപമ സൌന്ദര്യമെന്‍ സ്മൃതിയില്‍
ഉദ്യാനത്തില്‍ വസന്താഗമനം

പരിഹാസ്യം നിനക്കെന്‍ മൌനം,
ഞാനെനിക്കറിയും പ്രശാന്തയെ തിരിച്ചു വിളിപ്പൂ

മനോഹരമാമൊരു കവിതയാരില്‍ നിന്നും കേട്ടാലും, നീ
എത്രമാത്രം കവിതയാസ്വദിച്ചിരുന്നുവെന്നതെന്‍ സ്മൃതിയില്‍

Chupke chupke raat din Ghulam Ali

ശാന്തമായി, നിശബ്ദമായി ദിനരാത്രങ്ങളില്‍
ഞാന്‍ കണ്ണീരൊഴുക്കുന്നതോര്‍ക്കുന്നു
ഇപ്പോഴും അനുരാഗത്തിന്‍റെയാ ദിനങ്ങളോര്‍ക്കുന്നു

ശാന്തമായി, നിശബ്ദമായി ദിനരാത്രങ്ങളില്‍
ഞാന്‍ കണ്ണീരൊഴുക്കുന്നതോര്‍ക്കുന്നു
എന്‍ ജാലകത്തിന്‍ ശീല ഞാന്‍ പെട്ടന്ന് നീക്കുന്നതും
മുഖപടത്താല്‍ നിന്‍ മുഖം മറയ്ക്കുന്നതും, ഓര്‍ക്കുന്നു
ഇപ്പോഴും അനുരാഗത്തിന്‍റെയാ ദിനങ്ങളോര്‍ക്കുന്നു

ശാന്തമായി, നിശബ്ദമായി ദിനരാത്രങ്ങളില്‍
ഞാന്‍ കണ്ണീരൊഴുക്കുന്നതോര്‍ക്കുന്നു, രാവില്‍
രണ്ട് മണിക്കെന്‍റെ വിളികേട്ട് നഗ്നപാദയായി
നീ വരുന്നതും ഞാന്‍ ഓര്‍ക്കുന്നു
ഇപ്പോഴും അനുരാഗത്തിന്‍റെയാ ദിനങ്ങളോര്‍ക്കുന്നു

ഇടമുറിയാതെ, നിന്‍റെ വിങ്ങുന്ന ഹൃദയത്തിന്‍ കഥ കേട്ടു,നിന്നിലെ
നിന്‍റെ മറവിയിലാഴ്ന്ന വര്‍ണ്ണോജ്ജ്വലതയെ ഞാന്‍ ഓര്‍ത്തു
അനുരാഗത്തിന്‍റെയാ ദിനങ്ങളോര്‍ക്കുന്നു

ശാന്തമായി, നിശബ്ദമായി ദിനരാത്രങ്ങളില്‍
ഞാന്‍ കണ്ണീരൊഴുക്കുന്നതോര്‍ക്കുന്നു
യാത്രക്കും യാത്രാമൊഴിക്കും സമയമായി
നിന്‍റെ വരണ്ട ചുണ്ടുകളിലെ മര്‍മ്മരം ഞാനോര്‍ക്കുന്നു
അനുരാഗത്തിന്‍റെയാ ദിനങ്ങളോര്‍ക്കുന്നു

ശാന്തമായി, നിശബ്ദമായി ദിനരാത്രങ്ങളില്‍
ഞാന്‍ കണ്ണീരൊഴുക്കുന്നതോര്‍ക്കുന്നു
യാത്രയ്ക്ക് സമയമായി, ഹൃദയ സംവാദത്തിന്‍ ചിത്രങ്ങള്‍
വേര്‍പാടിനെകുറിച്ച് നിശബ്ദമായി.

നിന്‍റെ തേങ്ങലുകളെന്നെ കരയിച്ചതോര്‍ക്കുന്നു
അനുരാഗത്തിന്‍റെയാ ദിനങ്ങളോര്‍ക്കുന്നു

ശാന്തമായി, നിശബ്ദമായി ദിനരാത്രങ്ങളില്‍
ഞാന്‍ കണ്ണീരൊഴുക്കുന്നതോര്‍ക്കുന്നു

( ഉറുദു അറിയുന്നവര്‍ ക്ഷമിക്കുക, മാത്രമല്ല അര്‍ത്ഥം പകരാനെ ഞാന്‍ ശ്രമിച്ചിട്ടുള്ളൂ. അതും ഒരു തര്‍ജ്ജമയെ അടിസ്ഥാനമാക്കി മാത്രം )

Synchronicity Series

Very Short Film SG: Synchronicity Series

[01:15]
Director: Eileen Reynolds
Category: Experimental

Thousands of photographs are stitched together to create new physical realities in this incredibly entertaining experimental short film from Singapore.
Using stop-motion animation technique, Synchronicity Series is a result of a 6-month collaborative performance choreographed and directed by Eileen Anastasia Reynolds. These animations reveal the synchronous movement amongst a community of people, while also symbolizing idealized views of the power of human cooperative action and the inevitability of change and transformation.

The Last Paradise

There’s Bliss in the Kiss

Jodha Akbar - Azeem-o-shaan-shehensha

Jodha Akbar - Khwaja Mere Khwajaa